Çile adamı

 

 

 

 

 

 

Gezer oldun köşe bucak

Kuytulara gölge oldun

Gidilmeyen yerlere

Geceleri  yol buldun

Sen çile adamı

Istıraplar yumağı

Söylenmeyen duyguların

Çözülmez  ağı

Sessizliğin barınağı…

Ey çile adamı

Kuşlarla konuşur

Hayaletlerle buluşur

Görünmezlere yandaş olur

Feryadın bile  duyulmaz

Derdin içine

Ne zaman döneceksin?

Sen  kendine….

Sen çile adamı

Hep böyle mi kalacaksın

Sıcaklarda bile

Kışı mı andıracaksın?